Ο Άρης, ο Κόκκινος Πλανήτης, έχει γίνει αντικείμενο έντονου ενδιαφέροντος για τους διαστημικούς οργανισμούς, και σχεδιάζονται μακροπρόθεσμα σχέδια για μία μόνιμη ανθρώπινη παρουσία εκεί. Η αρχική εκτίμηση φανέρωσε πως για αυτή την αποστολή απαιτούνταν 110 άτομα, αλλά, μετά από 28 χρόνια, μια νέα έρευνα από Αμερικανούς επιστήμονες υποστηρίζει ότι μόνο 22 άτομα είναι αρκετοί.
Η έρευνα δείχνει ότι η σωστή σύνθεση των ανθρώπων που θα συμμετέχουν στην αποστολή είναι κρίσιμη, και πως δεν εξαρτάται από τον αριθμό. Οι μελλοντικοί αποίκοι θα πρέπει να εργάζονται μαζί για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα σε ένα απομονωμένο περιβάλλον.
Σε προσομοιώσεις χρησιμοποιώντας προσομοίωση ABM (Agent-Based Modeling), οι επιστήμονες συμπεριέλαβαν τέσσερις τύπους προσωπικοτήτων. Αυτοί που είναι εύκολα συνεργάσιμοι, χωρίς έντονο αίσθημα ανταγωνισμού και εμμονή με την ρουτίνα. Κοινωνικοί ανθρώποι, με μέτριο ανταγωνισμό και επιθυμία για κοινωνική αλληλεπίδραση, αλλά και χαμηλή εμμονή με την ρουτίνα. Επίσης, υπήρχαν αντιδραστικοί, με μέτριο ανταγωνισμό, αλλά επίσης ανοικτοί σε κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και με εμμονή για τη ρουτίνα. Τέλος, υπήρχαν οι νευρωτικοί, με υψηλό αίσθημα ανταγωνισμού, κοινωνικά επιθετικοί και εμμονικοί με τη ρουτίνα.
Σε όλες τις προσομοιώσεις, η πρώτη προσωπικότητα ήταν η μόνη που επέζησε για ολόκληρη τη διάρκεια της δοκιμής, λόγω της υψηλής της δυνατότητας προσαρμογής. Αντίθετα, οι νευρωτικές προσωπικότητες αποτελούσαν κίνδυνο για την αποστολή και οδηγούσαν σε μείωση του πληθυσμού, με υψηλό ποσοστό θανάτων. Μόνο όταν ο αριθμός των νευρωτικών είχε μειωθεί σημαντικά, ο πληθυσμός του Άρη μπορούσε να σταθεροποιηθεί.