Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb των NASA/ESA/CSA με το Mid-InfraRed Instrument (MIRI) πραγματοποίησε νέες μετρήσεις και εντόπισε υδρατμούς στον εσωτερικό δίσκο του συστήματος PDS 70, που βρίσκεται σε απόσταση 370 έτη φωτός. Αυτή είναι η πρώτη ανίχνευση νερού σε δίσκο που γνωρίζουμε ήδη ότι φιλοξενεί δύο ή περισσότερους πλανήτες.
Οι επιστήμονες παρατηρούν με μεγάλο ενδιαφέρον αυτήν την ανακάλυψη, καθώς το νερό είναι απαραίτητο για τη ζωή. Το ερώτημα τώρα είναι πώς φτάνει το νερό στη Γη και αν οι ίδιες διαδικασίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν βραχώδεις εξωπλανήτες γύρω από άλλα αστέρια. Η παρατήρηση του συστήματος PDS 70 με το MIRI έχει τη δυνατότητα να φέρει νέες γνώσεις για αυτό το θέμα.
Ο PDS 70 είναι ένα άστρο τύπου Κ, παλαιότερο από άλλα άστρα με δίσκους που σχηματίζουν πλανήτες, κάτι που κάνει ακόμη πιο σημαντική την ανακάλυψη των υδρατμών σε αυτόν. Οι αστρονόμοι παρατήρησαν πως η περιεκτικότητα σε αέριο και σκόνη στους δίσκους μειώνεται με τον χρόνο, ενώ ταυτόχρονα είναι ανυπέρβλητη η απόσταση που χωρίζει τον εσωτερικό και τον εξωτερικό δίσκο του PDS 70. Παρόλα αυτά, η ανίχνευση των υδρατμών υποδηλώνει πως εάν δημιουργηθούν βραχώδεις πλανήτες σε αυτό το σύστημα, θα έχουν από την αρχή νερό στη διάθεσή τους.
Η ηλικία του PDS 70, που εκτιμάται σε 5,4 εκατομμύρια ετών, κάνει την ανακάλυψη αυτή ακόμη πιο σημαντική, καθώς πρόκειται για ένα παλιό σύστημα με δίσκους που σχηματίζουν πλανήτες. Η απουσία παρόμοιων ανιχνεύσεων σε άλλους γερασμένους δίσκους υποδήλωνε ότι το νερό μπορεί να μην επιβιώνει από την αστρική ακτινοβολία. Οι αστρονόμοι εξετάζουν δύο πιθανά σενάρια: ή τα μόρια του νερού δημιουργούνται εκεί όπου τα βρήκαμε, ενώνοντας τα άτομα του υδρογόνου και του οξυγόνου, ή οι σκόνη καλύπτεται με πάγο και μεταφέρεται από τον εξωτερικό δίσκο στον εσωτερικό, όπου ο πάγος εξατμίζεται μετατρέποντας το σε αέριο.
Επιπλέον, η διαπίστωση ότι το νερό επιβιώνει τόσο κοντά στο άστρο, όπου το υπεριώδες φως του θα έπρεπε να διασπάσει τα μόρια νερού, μπορεί να εξηγηθεί από την παρουσία προστατευτικών υλικών, όπως η σκόνη και άλλα μόρια νερού, που λειτουργούν ως ασπίδα. Έτσι, το νερό εκεί μπορεί να επιβιώνει από την καταστροφή.