Η αστρονομία μας προσφέρει εκπληκτικές εικόνες του μέλλοντος του ηλιακού μας συστήματος. Σύμφωνα με τον Matt Williams, ο ήλιος, αυτό το αστέρι που χαρίζει τη ζωή στη Γη, υπόκειται σε μια μακρόχρονη εξέλιξη. Μετρώντας τον χρόνο σε εκατομμύρια χρόνια, ανακαλύπτουμε ότι γίνεται περίπου 1% πιο φωτεινός κάθε 100 εκατομμύρια χρόνια.
Οι επιπτώσεις αυτής της εξέλιξης μπορούν να είναι καταστροφικές. Στο μακρινό μέλλον, ο ήλιος θα φτάσει σε μια φάση ερυθρού γίγαντα, και η κατοικήσιμη ζώνη όπως την ξέρουμε θα ανατραπεί. Η ζώνη αυτή θα επεκταθεί πέρα από την τροχιά της Γης σε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια, με αποτέλεσμα την εξάτμιση των ωκεανών μας και την αφαίρεση της ατμόσφαιρας, προξενώντας τη μεταμόρφωση του πλανήτη μας σε κάτι παρόμοιο με την Αφροδίτη.
Σύμφωνα με τη NASA, όταν ο ήλιος αρχίσει να πεθαίνει, θα επεκταθεί σε έναν ερυθρό γίγαντα τόσο τεράστιο που θα καταπιεί πλανήτες όπως ο Ερμής, η Αφροδίτη και, πιθανώς, η Γη. Αυτό το σκηνικό αναμένεται να συμβεί περίπου σε πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια αφότου η Γη, όπως την ξέρουμε σήμερα, θα γίνει ακατοίκητη.
Οι εκτιμήσεις των αστρονόμων είναι ενδιαφέρουσες και προβληματικές ταυτόχρονα. Οι επιστήμονες K.-P Schroder και Robert Cannon Smith σε μια ερευνητική εργασία του 2008 αναφέρουν ότι η κατοικήσιμη ζώνη της Γης θα εξαφανιστεί πολύ πριν ο ήλιος εισέλθει στη φάση του ερυθρού γίγαντα. Αν η άποψή τους επαληθεύεται, τότε οι ωκεανοί μας θα εξατμιστούν και η Γη θα βρεθεί σε μια πορεία προς τη λικνιστική αλλαγή. Ωστόσο, ευτυχώς, έχουμε ακόμη κάποια δισεκατομμύρια χρόνια μπροστά μας προτού αναγκαστούμε να ανησυχήσουμε γι’ αυτό το μακρινό μέλλον.